Nie tak dawno temu wydany został system Mandriva 2009.0. Zawiera on wiele nowości i zmian w porównaniu do poprzednich wersji. Wraz z wydaniem nowej wersji dystrybucji Mandriva organizuje na całym świecie spotkania, które pomagają zainstalować system. Dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć w tego typu spotkaniach prezentujemy artykuł, który poprowadzi Was przez proces instalacji systemu krok po kroku.
Przygotowania do instalacji
Instalację zaczynamy od włożenia płyty z systemem Mandriva Linux 2009.0 do naszego napędu. Po bootowaniu przywita nas ekran, który wprowadzi nas do instalacji. Na początku wybieramy język - po wciśnięciu klawisza [F2] zostanie rozwinięta lista z dostępnymi wersjami językowymi. Wybieramy Polski. Jeśli niechcący pominiemy wybór języka, nie ma się czego obawiać - instalator na początku instalacji spyta o niego ponownie. Następnie wybieramy Zainstaluj Mandriva Linux 2009.0 i zatwierdzamy Enterem.
Jeśli płyta została uruchomiona, a nie chcemy instalować Mandrivy wystarczy wybrać pierwszą opcje, która umożliwi nam uruchomienia naszego nominalnego systemu.
Wybór języka
Po załadowaniu odpowiednich modułów i sterowników oraz jądra przywita nas właściwy instalator systemu. Język polski zostanie wybrany automatycznie jeśli takiego wyboru dokonaliśmy na pierwszym ekranie. Instalator daje nam możliwość instalacji kilku wersji językowych - wybierając Wiele języków.
Umowa licencyjna
Jak ktoś ma czas i chęci może ją przeczytać, a nawet powinien. A tak nawiasem... Widząc umowę licencyjną od razu przypomina mi się tekst z instalatora Kadu - TO NIE JEST LICENCJA!! WIĘC PRZECZYTAJ! Oczywiście, jeśli chcemy kontynuować instalację musimy zaakceptować licencję.
Instalacja / Uaktualnienie
Jeśli instalator wykryje poprzednie wersje Mandrivy zainstalowane na naszym dysku twardym zapyta, czy chcemy uaktualnić je, czy może zainstalować system od nowa.
Osobiście odradzam wybierania uaktualnienie - Mandriva nie jest tak ciągłym systemem jak, np. ArchLinux czy Gentoo, a co za tym idzie często się po aktualizacji psuje. Jeśli wybierzemy uaktualnienie to partycjonowanie dysków zostanie pominięte. System zostanie uaktualniony.
Partycjonowanie
Mamy do wyboru 3 opcję:
Użyj istniejących partycji
Instalator zainstaluje system na stworzonych już wcześniej partycjach, czyli krótko mówiąc na poprzedniej wersji systemu. Jeśli poprzednim systemem była Mandriva z dobrze stworzonymi partycjami możemy wybrać tą opcję, a następnie sformatować partycję systemową.
Wymaż i wykorzystaj cały dysk
Instalator skasuje wszystkie partycje na dysku. Na czystym dysku zostaną od nowa utworzone partycje a na nich zainstalowana Mandriva. Opcja ta jest przydatna, jeśli posiadamy nowy dysk lub chcemy się pozbyć starego systemu.
Zaawansowany podział partycji
Wybierając tą opcję zostaniemy przeniesieni do kreatoram dzięki któremu podzielimy dysk według własnych upodobań. Opcja ta pozwala nam dostosować system do własnych potrzeb. Dzięki niej również zainstalujemy system Mandriva obok np. Windowsa XP.
Zaawansowany podział na partycje
Posługiwanie się tym kreatorem jest intuicyjne. Pasek u góry pokazuje aktualny stan dysku - jeśli jest on pusty to pasek będzie biały, natomiast pełny dysk będzie oznaczony odpowiednimi kolorami, które pokazują nam, jaki system plików został użyty. Długość pasków obrazuje przestrzeń jaką wykorzystaliśmy na nasze partycje.
Do poprawnego działania systemu wystarczą 2 partycje: partycja główna /, oraz partycja wymiany SWAP, lecz wybór ten jest mało logiczny, ponieważ jeśli system nawali i będziemy musieli instalować go na nowo, a uaktualnienie nic nie da, będziemy zmuszeni do kombinacji, aby przywrócić swoje dane. Zaleca się więc stworzenie 3 partycji: /, /home, SWAP.
Partycja główna / powinna mieć rozmiar około 5 GB, lecz jeśli chcemy instalować 5 środowisk graficznych, 3 pakiety biurowe i 150 gier to lepiej zrobić ją większą. Rozmiar partycji SWAP ustala się w zależności od ilości pamięci RAM. Kiedyś występował przelicznik: SWAP = 2 x RAM. Teraz jest on całkowicie nieprawdziwy. Chyba nikt już nie ma jakiś super starych komputerów, więc w większości przypadków powinno wystarczyć 256 MB, a jeśli ktoś ma wątpliwości niech zrobi 512 MB. Reszta wolnego miejsca na /home, w którym będą znajdować się wszystkie nasze pliki.
Najlepszym i najbardziej powszechnym na dzień dzisiejszy systemem plików jest EXT3. Jeżeli dysk jest cały zajęty i chcemy zmienić rozmiar partycji już istniejących, należy przed tym krokiem wykonać kopię zapasową danych. Jeśli posiadamy na dysku partycje windowsowe NTFS lub FAT32 możemy zmienić ich punkt montowania (czyli możliwość przeglądania ich zawartości spod Linuksa), np. na /mnt/windows_c. Gdy już wszystko podzielone wybieramy Gotowe.
Formatowanie partycji
W kroku tym wybieramy, która partycja ma zostać sformatowana. Przed naduszeniem Dalej upewnij się, czy ptaszek nie znajduje się w nieodpowiednim miejscu.
Dodatkowe nośniki
Instalator zapyta, czy chcemy wybrać dodatkowe nośniki. Możemy to wykorzystać jeśli posiadamy płytę z jakimiś swoimi pakietami, np. niewchodzące w skład pakietów na płycie instalacyjnej msfonts czy win32codecs, lub dobre repozytoria wykorzystywane przez nas. Standardowo wybiera się po prostu Brak, a wszystkie dodatkowe pakiety instaluje się już na gotowym systemie.
Wybór pulpitu graficznego
Możemy wybrać środowisko KDE lub GNOME i pominąć parę następnych kroków. Jeśli nie jesteśmy pewni, które jest dla na najodpowiedniejsze to w nowym instalatorze po kliknięciu na ikonkę monitora powiększy nam się obrazek i mniej więcej zobaczymy jak co wygląda. Jeśli wybierzemy Własne zostaniemy przeniesieni do wyboru poszczególny grup pakietów.
Wybór grup pakietów (gdy wybraliśmy Własne)
Wybieramy interesujące nas grupy. Jeśli instalujemy system jako komputer domowy wystarczy zaznaczenie kilka grup ze Stacja robocza i jakieś Środowisko graficzne lub kilka. Jeśli instalujemy Mandrive w celu postawienia serwera wybieramy pakiety z 2 grupy. Jeśli czegoś nie zaznaczymy to po instalacji możemy doinstalować. Na dole pokazuje nam rozmiar aktualnie wybranych pakietów. Opcja Samodzielny wybór pakietów zapewnia nam całkowitą swobodę. Jeśli wszystko wybierzemy klikamy Dalej.
Wybór pojedynczych paktów (gdy wybraliśmy Samodzielny wybór pakietów)
Możemy wybrać tu pojedyncze pakiety, np. zamiast wszystkich gier wybrać sobie tylko SuperTux. Opcja ta jest zalecana dla zaawansowanych użytkowników tego systemu.
Instalacja
Czas instalacji będzie zależny od ilości wybranych pakietów oraz naszej konfiguracji komputera. Od 10 minut do godziny.
Hasło administratora i tworzenie konta użytkownika
Wybieramy tu hasło administratora, które będzie najważniejszym zabezpieczeniem systemu, a jego znajomość będzie nam niezbędna do wykonania takich operacji jak, np. instalacja pakietów. Nie trzeba chyba nikomu mówić jak powinno wyglądać hasło. Nasuwa mi się na myśl pewna "złota myśl" jaką kiedyś przeczytałem: "Hasła są jak bielizna - nie powinieneś ich zostawiać na widoku dla innych, powinieneś je zmieniać regularnie i nigdy nie użyczać nieznajomym". Następnie tworzymy konto użytkownika, wpisujemy jego hasło i wybieramy ładny obrazek.
Tworzenie programu rozruchowego
Instalator tworzy program rozruchowy - GRUB. Wszystko zostanie wykonane automatycznie, a pozostałe systemu zostaną dopisane do nowego GRUBa.
Konfiguracja pozostałych parametrów systemu
Większość opcji powinna zastać skonfigurowana automatycznie, więc nie ma co się tutaj długo zastanawiać. Przeważnie konfiguruje się tylko Sieć.
Strefa czasowa
Powinna zostać ustawiona automatycznie na podstawie języku, który wybraliśmy na początku.
Kraj/Region
Podobnie jak wyżej.
Program rozruchowy
Konfiguracja GRUBa, możemy wybrać tu domyślny system jaki ma być zaznaczany podczas startu komputera oraz czas jaki pozostanie nam na jego zmianę.
Zarządzanie użytkownikami
Kreator ten pozwoli nam na dodawanie nowych użytkowników.
Usługi
Kreator pomoże ustalić co ma być uruchamiane podczas startu systemu, np. jeśli nie korzystamy z drukarki możemy wywalić CUPS - system zarządzania drukarkami w Linuksie.
Klawiatura
Powinna zostać wybrana automatycznie. Jeśli posiadamy klawiaturę multimedialną najlepiej skonfigurować ją na już zainstalowanym systemie.
Mysz
Powinna zostać wybrana automatycznie, a dodatkowe klawisze powinny zostać automatycznie wykryte i skonfigurowane przez Mandrive.
Karta dźwiękowa
Powinna zostać skonfigurowana automatycznie.
Interfejs graficzny
Zostanie skonfigurowany automatycznie. Jeśli chcemy możemy ustawić automatyczne logowanie użytkownika.
Sieć
Wybieramy tu jaką kartę sieciową posiadamy. Konfiguracja sieci prowadzona jest przez prosty kreator.
Serwery pośredniczące
Konfiguracja serwera proxy
Poziom bezpieczeństwa
Instalując system na komputerze domowym wystarczy nam poziom standardowy, jeśli to serwer to poziom oczywiście wyższy.
Zapora sieciowa
Możemy ją skonfigurować pod siebie. Wszystkie opcje będą mogły być skonfigurowane ponownie w Centrum Sterowania Mandrivą po zainstalowaniu systemu.
Aktualizacja systemu
Jeśli sieć została poprawnie skonfigurowana instalator zaproponuje aktualizacje Mandrivy. Jeśli zależy nam na korzystaniu już z działającego systemu możemy ten krok pominąć i wykonać go po instalacji podczas normalnej pracy.
Zakończenie instalacji
Nie ma co pisać - uruchamiamy ponownie komputer, aby przywitał nas ładny ekran GRUBa z dużym logo Mandrivy.
I w ten oto prosty sposób cieszymy się z nowego systemu.
Podobne newsy:
Ładuję... ...
artykuł świetny. początkujący użytkownik nie powinien mieć żadnych problemów z instalacją systemu po jego przeczytaniu ;)
Hej:) Kupiłem sobie notebooka Asus X56TA bez sytemu operacyjnego. Mam własnie ta rzeczoną mandriwe:) No i po zakupieniu przylazłem do chaty uruchamiam notka , wkładam linuxa. Wszytsko pięknie się wyświetla. daje na instaluj i klapa nic notek nie rusza ani niczego nie ładuje:( \Nie wiem o co w ogóle chodzi. Pomóż ktoś. Co do instrukcji wydaje sie banał i dobrym jeżykiem napisana:)
Napisz na oficjalnym forum Mandrivy - http://www.mandrivaclub.pl/forum i opisz dokladniej swoj problem
Dodaj komentarz